Be Different - Be Unique

Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός ή τουλάχιστον γεννιέται έτσι. Στην πορεία όμως, αφομοιώνεται με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του και αρχίζει να γίνεται ένα...να μην ξεχωρίζει. Κάνει τα ίδια με τους άλλους, βλέπει τα ίδια με τους άλλους, διαβάζει τα ίδια με τους άλλους, τρώει, πίνει, φοράει τα ίδια με τους άλλους. Κάποια στιγμή φτάνει να σκέφτεται τα ίδια με τους άλλους, να λέει τα ίδια με τους άλλους!

Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι πάντα προσπαθούσα να ξεχωρίζω (με τον έναν ή τον άλλο τρόπο). Δεν είναι ποτέ εύκολο...να ξεχωρίζεις, αλλά νομίζω ότι είναι ένα από αυτά για τα οποία έχουμε έρθει σ' αυτό τον κόσμο να κάνουμε.

Κάτι που θα ήθελα να περάσω στα παιδιά μου είναι...

Σκεφτείτε Διαφορετικά - Κάντε Διαφορετικά - Να Είστε Διαφορετικοί

Να είστε Μοναδικοί!

Μπορεί να διαφωνούν πολλοί μαζί σας, αλλά θα σας παραδέχονται που καταφέρατε να είστε μοναδικοί...και σίγουρα δε θα μπορούν να σας αγνοήσουν!

Θοδωρής

Ευτυχία για μένα είναι…

Ένας από τους στόχους ή σκοπούς της ζωής μου είναι να είμαι ευτυχισμένος. Τον έχω πετύχει ... ή μάλλον τον ζω αυτό το στόχο.

Αυτό θέλω και για τα παιδιά μου. Όταν μεγαλώσουν θέλω να είναι ευτυχισμένα. Δε με νοιάζει τι δουλειά θα κάνουν, που θα ζουν, πόσα χρήματα θα κερδίζουν ή αν θα έχουν αυτοκίνητα και σπίτια· αλλά με νοιάζει να είναι ευτυχισμένα.

Από την παρατήρησή μου μπορώ να πω ότι η ευτυχία δεν είναι κάτι που το έχεις όταν θα πρέπει να συμβαίνουν κάποια άλλα πράγματα.

Η ευτυχία για εμένα είναι τρόπος ζωής ή τρόπος σκέψης. Ευτυχία μπορώ να νιώσω πίνοντας ένα ποτήρι τσάι, ακούγοντας ένα ωραίο τραγούδι, παίρνοντας μία ακόμα αναπνοή, κοιτώντας τον μεγάλο μου γιο να διαβάζει το μάθημά του, βλέποντας τον μικρό μου γιο να τρέχει να με αγκαλιάσει. Ευτυχία μπορεί να νιώσω πίνοντας ένα ποτήρι νερό ή τρώγοντας ένα μανταρίνι. Ευτυχία μπορώ να νιώσω όταν ακούω τον ήχο των ελαστικών του ποδηλάτου μου όταν πατάνε στο χώμα ή όταν σηκώνομαι μετά από μία πτώση με το ποδήλατο και βλέποντας ότι είμαι καλά :-)

Ευτυχία νιώθω όταν σηκώνω το τηλέφωνο και μιλάω με τον πατέρα μου. Ευτυχία νιώθω με τη σκέψη ότι η μητέρα μου είναι πάντα δίπλα μου. Ευτυχία νιώθω όταν σκέφτομαι ότι τα αδέρφια μου είναι καλά.

Η ευτυχία για εμένα είναι το σύνολο όλων αυτών των καθημερινών απλών στιγμών.

Με αυτή τη σκέψη αναγνωρίζω ότι η ευτυχία υπάρχει γύρω μου...παντού και πάντα...αρκεί να ξέρω να την αναγνωρίσω και να την καλωσορίσω... και ευτυχώς έχω μάθει να το κάνω.

Το μόνο που απομένει είναι να το διδάξω και στα παιδιά μου (αλλά και σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους).

Θεόδωρος Αραμπατζής

Τα γενέθλια του Αντώνη και μία στιγμή ευτυχίας!

Χθες το απόγευμα βγήκαμε όλοι μαζί στην κεντρική πλατεία της πόλης μας, στο "χριστουγεννιάτικο χωριό" που έχει στήσει ο δήμος Κιλκίς. Πολύ όμορφο κλίμα, χαμόγελα, μουσικές, πολλά  χρώματα ... περάσαμε πολύ όμορφα.

Τα ζαχαροπλαστεία της πόλης είχαν πάγκους με κουραμπιέδες, μελομακάρονα, κουλουράκια κλπ και δώσαμε στον Αντώνη(2 χρονών) ένα κουλουράκι. Ρώτησα το Δημήτρη (7 χρονών) αν θέλει κι εκείνος και είπε "όχι". Τον ρώτησα αν θα ήθελε λίγο από του Αντώνη για να δοκιμάσει και δέχτηκε.

Λέω στον Αντώνη, "Θα κόψεις λίγο να δώσεις και στον αδερφό σου;" (για όσους δε γνωρίζουν, στην ηλικία των 2 ετών είναι λίγο δύσκολο να μοιραστείς κάτι με οποιονδήποτε).

Και ο Αντώνης, έτσι απλά, κόβει το κουλουράκι στη μέση και δίνει το ένα κομμάτι στο μεγάλο του αδερφό. Τότε σκύβει ο Δημήτρης και του δίνει ένα τρυφερό φιλί στο κεφάλι.

Χωρίς να του πούμε τίποτα, χωρίς παροτρύνσεις, χωρίς γκρίνιες από κανέναν...έτσι απλά. Μία αυθόρμητη έκφραση αγάπης μεταξύ δύο αδερφών.

Περιττό να σας πω το πως ένιωσα!Ένιωσα σαν ένα κύμα ευτυχίας να με διαπερνά. Μία μοναδική στιγμή.

Βλέποντας καθημερινά τα δύο αδέρφια να αναπτύσσουν αυτή τη σχέση είναι κάτι που με γεμίζει ευτυχία.

Σήμερα είναι τα γενέθλια του Αντώνη, γίνεται 2 χρονών!

Χρόνια πολλά μωρό μου!

Ο Μπαμπάς

Μερικές σκέψεις...για τις συμβουλές...

Σκεφτόμουν...ποιανού συμβουλές να ακολουθώ;

Καθημερινά δεχόμαστε πολλές συμβουλές για πολλούς τομείς της ζωής μας: πώς να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, πώς να φερόμαστε στο/στη σύντροφό μας, τι να κάνουμε για να είμαστε υγιείς, τι να τρώμε, τι να μην τρώμε, τι να σκεφτόμαστε, τι να βλέπουμε και τι να διαβάζουμε, πώς να χάνουμε κιλά, πώς να κερδίζουμε χρήματα, τι καριέρα να επιλέξουμε... (η λίστα είναι ατελείωτη).

Οπότε, σκεφτόμουν ποιανού συμβουλές να ακολουθώ;

πχ. Να ακολουθώ συμβουλές για το πώς να μεγαλώνω τα παιδιά μου από κάποιον που έχει παιδιά ή από κάποιον που δεν έχει παιδιά;

Να ακολουθώ συμβουλές για να χάσω κιλά από κάποιον που είναι αδύνατος ή από κάποιον που είναι υπέρβαρος;

Να ακολουθώ συμβουλές για την καριέρα μου από κάποιον που έχει πετυχημένη καριέρα ή από κάποιον που δεν έχει πετυχημένη καριέρα;

ή μήπως δεν έχουν σημασία όλα τα παραπάνω;

Ερώτηση: Θα μπορούσε κάποιος που δεν έχει παιδιά να δώσει καλές συμβουλές ανατροφής παιδιών;
Απάντηση: Ναι.

Ερώτηση: Θα μπορούσε κάποιος υπέρβαρος να δώσει συμβουλές απώλειας βάρους;
Απάντηση: Ναι.

Ερώτηση: Θα μπορούσε κάποιος με όχι και τόσο πετυχημένη καριέρα, να δώσει συμβουλές επιτυχημένης καριέρας;
Απάντηση: Ναι.

Αυτά που εξετάζω όσον αφορά τις συμβουλές που δέχομαι είναι τα εξής:
1) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές έχουν φέρει καλά αποτελέσματα σε άτομα που τις εφάρμοσαν.
2) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές είναι σύμφωνες με τις αξίες μου.
3) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές μου φαίνονται "λογικές".
4) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές ταιριάζουν "σε εμένα".

Και μετά ίσως υιοθετήσω τις νέες ιδέες που δέχτηκα· και μάλιστα τις περισσότερες φορές τις εφαρμόζω προσαρμοσμένες σε "εμένα".

Άρα λοιπόν, απλά επειδή κάποιος δεν έχει παιδιά(δεν είναι αδύνατος, δεν είναι πετυχημένος), δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να δώσει καλές συμβουλές.

Επίσης μία άλλη τεχνική που ακολουθώ είναι, όταν βλέπω κάποιον που έχει τα αποτελέσματα που θα ήθελα να έχω κι εγώ σε έναν συγκεκριμένο τομέα της ζωής μου, τότε βλέπω πώς μπορώ να ακολουθήσω τα βήματα που έκανε για να φτάσει εκεί. Όταν βλέπω κάποιον που έχει τα αποτελέσματα που ΔΕ θέλω να έχω στη ζωή μου, τότε βλέπω ποια βήματα χρειάζεται να αποφύγω.

Όπως είχε πει και Βούδας:

"Μην πιστεύετε τίποτε, ανεξάρτητα από πού το διαβάσατε ή ποιος το είπε, ακόμα κι αν το έχω πει εγώ, αν δεν συμφωνεί με τη δική σας λογική και τον κοινό νου."

Θεόδωρος Αραμπατζής 

Θετικά και Αρνητικά Σχόλια

Όλοι οι άνθρωποι σε κάποιους τομείς της ζωής τους τα καταφέρνουν καλά και σε κάποιους άλλους όχι και τόσο καλά. Αυτό ισχύει για όλους μας.

Πώς μπορούμε όμως να γνωρίζουμε αν κάτι το κάνουμε καλά και κάτι άλλο δεν το κάνουμε τόσο καλά; 

Ένας τρόπος είναι να κάνουμε μία αυτοαξιολόγηση των προσπαθειών μας και να βλέπουμε πώς τα πήγαμε ώστε να κάνουμε τις απαραίτητες βελτιώσεις όποτε χρειάζεται.

Τι γίνεται όμως αν κάνουμε κάτι για πρώτη φορά; Για παράδειγμα το να είμαι γονιός είναι κάτι που το κάνω για πρώτη φορά· πώς ξέρω αν το κάνω σωστά; Το να είμαι γονιός δύο παιδιών είναι κάτι που το κάνω για πρώτη φορά· πώς θα ξέρω να το κάνω σωστά.

Μπορεί να έχουμε κάποιες δραστηριότητες που κάνουμε καθημερινά ή τακτικά, αλλά όλα, κάποια στιγμή χρειάστηκε να τα κάνουμε για πρώτη φορά. Επίσης δεν μπορούμε να είμαστε πάντα αντικειμενικοί κριτές του εαυτού μας.

Εδώ λοιπόν είναι που χρειάζεται η ανατροφοδότηση από κάποιον τρίτο. Ζητήστε από κάποιον τρίτο να σας πει πώς τα πάτε και ακούστε τι θα σας πει με ανοιχτό μυαλό. Ζητήστε του να κρίνει αυτά που κάνετε και όχι εσάς. Ακούστε την άποψή του, είτε θετική είτε αρνητική και ευχαριστήστε τον για τη βοήθεια.

Πολλές φορές μπορεί να μη σας αρέσει αυτό που θα ακούσετε αλλά να είστε ευγνώμονες που κάποιος είχε το θάρρος να σας πει πώς τα πάτε.

Σ' αυτό το σημείο θέλω να πω όμως ότι αυτό το ρόλο, του "τρίτου" χρειάζεται να τον παίζεται κι εσείς στους γύρω σας - ειδικά γι' αυτούς που νοιάζεστε περισσότερο, όπως είναι οι κοντινοί συγγενείς σας, οι φίλοι σας ή οι συνεργάτες σας.

Αν το παιδί σας κάνει κάτι καλά, πείτε του ότι το κάνει καλά (όσο μικρό η μεγάλο κι αν είναι το παιδί σας - ναι, ακόμα κι αν είναι 30 χρονών, χρειάζεται να το ακούσει)
Αν ο γονιός σας κάνει κάτι καλά, πείτε του ότι το κάνει καλά. 
Αν ο συνεργάτης σας κάνει κάτι καλά, πείτε το του.
Αν ο φίλος σας κάνει κάτι καλά, πείτε το του.

Γενικά, προσπαθήστε να εφαρμόσετε την ιδέα του να πιάνετε τους άλλους να κάνουν κάτι καλά. (από το βιβλίο "Ο Μάνατζερ του Ενός Λεπτού")

Τα ίδια ισχύουν και αν κάτι δεν το κάνουν καλά - είναι υποχρέωσή σας να τους το πείτε. Εδώ όμως είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσετε τη σωστή ποσότητα δυναμισμού, να έχετε ειλικρινή πρόθεση για το καλό τους και να είστε σύντομοι, περιεκτικοί και να μην κρίνετε το άτομο αλλά την πράξη.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι πώς τα πάω στη ζωή μου. Είμαι καλός σύζυγος; Είμαι καλός γονιός και στα δύο μου παιδιά; Είμαι καλός γιος; Καλός εγγονός, καλός αδερφός, καλός φίλος, καλός συνεργάτης, καλός προπονητής, καλός ποδηλάτης, καλός τενίστας, καλός blogger, καλός στην τοπική κοινωνία;

Γι' αυτό το λόγο είμαι πάντα ανοιχτός στα σχόλια των άλλων για αυτά που κάνω - και τα αρνητικά αλλά και τα θετικά. Με τα θετικά σχόλια τονώνεται η αυτοπεποίθησή μου και με τα αρνητικά μπορώ να βελτιώνω ό,τι χρειάζεται.

Κάντε λοιπόν αυτό το δώρο στους άλλους. Γίνετε οι οδηγοί τους και πείτε τους που βλέπετε ότι τα πάνε καλά και που βλέπετε ότι δεν τα πάνε καλά. Αν δεν είναι πρόθυμοι να σας ακούσουν και αντιδρούν στα απόψεις σας, δεν πειράζει. Αν το κάνετε με ειλικρινή πρόθεση να τους βοηθήσετε και αν χρησιμοποιείτε τη σωστή ποσότητα δυναμισμού, τότε δεν πειράζει ακόμα κι αν δε θέλουν να σας ακούσουν. Εσείς πείτε το, σίγουρα κάποιοι θα το εκτιμήσουν (ακόμα κι αν στην αρχή δείξουν το αντίθετο)

Θεόδωρος Αραμπατζής

Το ημερολόγιο της γυμναστικής μου...

Πριν από ένα χρόνο, στις 11/2/2011 ξεκίνησα να κρατάω ημερολόγιο με τις ασκήσεις γυμναστικής που κάνω κάθε μέρα. Σήμερα το θυμήθηκα και είπα να μετρήσω πόσες ασκήσεις έκανα τους τελευταίους 12 μήνες.

Είναι πάνω από 210 ασκήσεις (δεν έχω μετρήσεις κάποιες προπονήσεις τένις και ποδηλάτου). Κατά μέσο όρο δηλαδή είναι 4 φορές την εβδομάδα. 

Το 50-60% αυτών των ασκήσεων είχαν διάρκεια 12 - 15 λεπτά. Κάποιος βλέποντας το συνολικό νούμερο των 210 ασκήσεων, ίσως να του φαντάζει πολύ μεγάλο (και ίσως να είναι), αλλά αν το δείτε ανά βδομάδα, θα δείτε ότι δεν είναι κάτι τόσο τραγικό.

Αν σας έλεγα ότι για να μπορείτε να έχετε περισσότερη ενέργεια, δύναμη, καλή φυσική κατάσταση και καλύτερο έλεγχο του βάρους σας, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να γυμνάζεστε 12-15 λεπτά 4 φορές την εβδομάδα, να προσέχετε τη διατροφή σας, την ψυχική σας ηρεμία και να πίνετε αρκετό νερό, θα ήταν πολύ; Θα ήταν μεγάλη θυσία; 

Πώς θα σας φαινόταν αν σας έλεγα να το κάνετε μόνο για αυτή την εβδομάδα. Κάντε το μόνο για αυτή την εβδομάδα και δείτε πώς νιώθετε. Αν νιώσετε καλά, τότε στην αρχή της επόμενης εβδομάδας, μπορείτε να επιλέξετε αν θέλετε να το ξανακάνετε ή όχι - αλλά το μόνο που σας νοιάζει είναι να το κάνετε για αυτή την εβδομάδα. 4 φορές γυμναστική από 12-15 λεπτά τη φορά, λίγη προσοχή στη διατροφή, ψυχική/πνευματική ηρεμία και αρκετό νερό! Αυτό είναι.

Δε μπορώ να φανταστώ το πώς θα ήμουν, αν τους τελευταίους 12 μήνες κάθε πρωί που ξυπνούσα, αποφάσιζα αντί να κάνω γυμναστική να ΜΗΝ κάνω. Ίσως να μη θέλω καν να το σκεφτώ.

Ο Jim Rohn είχε πει ότι η επιτυχία δεν είναι τίποτε περισσότερο από μερικές απλές πειθαρχίες που εφαρμόζονται καθημερινά· ενώ η αποτυχία είναι η μερικές λάθος αποφάσεις που επαναλαμβάνονται καθημερινά. Είναι το αθροιστικό βάρος των πειθαρχιών και των αποφάσεών μας που μας οδηγεί είτε στην επιτυχία είτε στην αποτυχία.

Εσείς τι επιλέγετε κάθε μέρα;

Τι μπορείτε να αλλάξετε από σήμερα;

Τι θα μπορούσατε να κάνετε μόνο για αυτή την εβδομάδα;

Θοδωρής

Ενός καλού μύρια(καλά) έπονται!

Έχω παρατηρήσει ότι όταν αρχίζουν να συμβαίνουν καλά πράγματα στη ζωή μου (και στα επαγγελματικά μου) τότε αρχίζουν να συμβαίνουν όλο και περισσότερα καλά.

Όταν αποφασίσεις να δεσμευτείς σε κάτι και αρχίσεις να κάνεις κάτι γι' αυτό, τότε θα προσελκύσεις στη ζωή σου τους ανθρώπους και τις καταστάσεις που θα σε βοηθήσουν να έρθεις πιο κοντά στους στόχους σου.

Σας αφήνω με ένα δώρο. Αυτό το ωραίο και σύντομο βίντεο από την ταινία "Το Μυστικό"

Σήμερα είναι η αρχή της καινούργιας μου ζωής

Ξεκινάω από την αρχή σήμερα

Μόνο καλά πράγματα έρχονται σε εμένα σήμερα

Είμαι ευγνώμων που είμαι ζωντανός

Βλέπω την ομορφιά παντού γύρω μου

Ζω με πάθος και σκοπό

Αφιερώνω χρόνο να γελάω και να παίζω κάθε μέρα

Είμαι ξύπνιος, ζωντανός και έχω ενέργεια

Εστιάζω μόνο στα καλά πράγματα της ζωής

Και λέω ευχαριστώ για αυτά

Είμαι σε ειρήνη και ένα με τα πάντα

Νιώθω την αγάπη, τη χαρά, την αφθονία

Είμαι ελεύθερος να είμαι ο εαυτό ς μου

Είμαι η μεγαλοπρέπεια σε ανθρώπινη μορφή

Είμαι η τελειότητα της ζωής

Είμαι ευγνώμων που είμαι…

Εγώ.

Σήμερα είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου

Αμάν βρε Forthnet!

Σας τηλεφωνούν από τη forthnet ή από άλλες εταιρίες για να σας γλιτώσουν από τον ΟΤΕ προτείνοντας χαμηλότερα πάγια και άλλα τέτοια ωραία;

Εμένα 1-2 φορές την εβδομάδα θα μου τηλεφωνήσουν. Ξέρετε, αυτοί/-ες που τηλεφωνούν διαβάζουν σενάριο και σε κάθε τι που θα τους πείτε έχουν να δώσουν μία απάντηση. Είναι ο λεγόμενος όρος "χειρισμός αντιρρήσεων".

Αν πχ τους πείτε "Δεν με ενδιαφέρει - είμαι ευχαριστημένος με τον ΟΤΕ" θα πάνε στο σημείο του σεναρίου τους που λέει "Τι θα πείτε αν σας πει "δεν με ενδιαφέρει"" Οπότε δεν ξεμπερδεύετε.

Μερικές προτάσεις:

- Πείτε τους το εξής: "Κοιτάξτε εγώ δεν ενδιαφέρομαι αλλά έχω έναν ξάδερφο στην Αθήνα που ψάχνει να αλλάξει πάροχο. Θέλετε να σας δώσω το τηλέφωνό του;"

Πείτε τους να πάρουν στο 2104800170 μεταξύ 1-2 το μεσημέρι και να ζητήσουν τον κο Αποστόλη [τηλέφωνο Ελληνοφρένειας - θα τους απαντήσει κατάλληλα ο Αποστόλης].

- Επίσης μπορείτε να τους πείτε ότι είστε στην πόρτα και φεύγετε και να πάρουν αργότερα. Αυτό συνήθως τους κάνει να μην ξαναπάρουν. Αν ξαναπάρουν τους λέτε το ίδιο.

- Και το τελευταίο που μπορείτε να κάνετε είναι να τους πείτε ότι έχετε ISDN. Επειδή δεν έχουν να προτείνουν κάποιο πρόγραμμα που να σας καλύπτει τότε σίγουρα θα σας αφήσουν ήσυχους. Δοκιμάστε το και θα δείτε.

----------------

Έχετε να προτείνετε κάτι άλλο έξυπνο και δημιουργικό πως να αποφεύγετε αυτού του είδους καταστάσεις;

Χιονίζει. Το έστρωσε;

Τις τελευταίες 2 ημέρες χιόνιζε στο Κιλκίς. Ενώ είπαμε ότι τελείωσε ο χειμώνας και ήρθε επιτέλους η άνοιξη, ξαφνικά άρχισαν ξανά τα κρύα και μας χιόνισε.

Σήμερα το πρωί που ξύπνησα, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να ανοίξω την κουρτίνα και να κοιτάξω έξω. Μου ήρθε αμέσως ένα συναίσθημα που είχα όταν ήμουν μικρός.

Όταν το βράδυ χιόνιζε την ώρα που πέφταμε για ύπνο, το πρωί ξυπνούσα με μια λαχτάρα να δω αν "το έστρωσε". Δεν ξέρω αν ήταν επειδή μπορεί να χάναμε μάθημα ή γιατί μου άρεσε το χιονισμένο τοπίο ή γιατί θα βγαίναμε για χιονοπόλεμο και έλκηθρο με τσουβάλια και τελάρα στην παγωμένη κατηφόρα πίσω από το 1ο το δημοτικό, αλλά κάθε φορά θυμάμαι ότι μόλις ξυπνούσα άνοιγα αμέσως τις κουρτίνες να δω το χιόνι. Ενθουσιασμός και χαρά όταν το είχε στρώσει και απογοήτευση όταν οι δρόμοι ήταν καθαροί.

Ακόμα και τώρα νιώθω το ίδιο με όλο αυτό. Αμέσως μετά την πρώτη ευχάριστη σκέψη όμως, έρχεται και η σκέψη του "μεγάλου" πλέον. Πρέπει να καθαρίσω το αμάξι· πρέπει να βάλω αλυσίδες· πως θα βγω για δουλειές στην αγορά κλπ κλπ. Το καλό όμως είναι ότι έχω την τύχη να δουλεύω από το σπίτι οπότε οι μετακινήσεις μου είναι κατ' επιλογή και μόνο. Το άλλο καλό είναι ότι "πιάνω" τον εαυτό μου να κάνει αυτές τις "μεγαλίστικες" σκέψεις και αμέσως τον επαναφέρω στο αθώο παιδικό συναίσθημα.

Ας μην ανησυχούμε για κάτι το οποίο ίσως και να μη χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε. Είχε πει ο Wayne Dyer ότι υπάρχουν 2 λόγοι που δε χρειάζεται να ανησυχούμε για κάτι.
1ον γιατί αν αυτό μπορούμε να το αλλάξουμε, τότε δε χρειάζεται να ανησυχούμε γιατί μπορούμε να το αλλάξουμε
και 2ον αν δεν μπορούμε να το αλλάξουμε, τότε δε χρειάζεται να ανησυχούμε και να αγχωνόμαστε γιατί απλά δεν μπορούμε να το αλλάξουμε.

Εσείς απολαμβάνετε το χιόνι ή σκέφτεστε όλες τις "δυσκολίες"[ή καλύτερα προκλήσεις] που προκαλεί;

Όχι Καθημερινή Συνέπεια. Γίνεται;

Κατά καιρούς παλεύω με τη συνέπεια. Είναι κάτι στη ζωή μου που προσπαθώ συνεχώς να βελτιώνω. Δε μιλάω μόνο για τη συνέπεια στα ραντεβού (να είμαι στην ώρα μου) αλλά τη συνέπεια σε νέες συνήθειες, στη δουλειά, στην προσωπική ανάπτυξη και γενικά σε δραστηριότητες που είναι προς όφελός μου.

Ξέρω τί χρειάζεται να κάνω για να είμαι πιο πετυχημένος, πιο ευτυχισμένος, πιο υγιής (και όχι απαραίτητα μ' αυτή τη σειρά) - όλοι ξέρουμε τι χρειάζεται να κάνουμε ή τουλάχιστον όλοι μπορούμε να μάθουμε. Οι πληροφορίες που χρειαζόμαστε για να αλλάξουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο είναι διαθέσιμες σε όλους.

Η πρόκληση είναι, όταν ξεκινάω μία συνήθεια, να μπορώ να την ακολουθήσω για καιρό ή για πάντα. Να δώσω ένα παράδειγμα: Πριν μερικά χρόνια είχα ακούσει από τον Jim Rohn να μιλάει για τη σπουδαιότητα του να καταγράφουμε τη ζωή μας και τις εμπειρίες μας σε ένα ημερολόγιο. Εξηγούσε ότι αυτό είναι ένας από τους θησαυρούς που θα αφήσουμε στις επόμενες γενιές και ότι τα ημερολόγιά μας θα είναι πιο πολύτιμα από τα έπιπλα που θα αφήσουμε στα παιδιά μας. "Να είστε συλλέκτης καλών ιδεών" είπε ο Jim Rohn.

Τέλος πάντων, πήρα κι εγώ ένα ωραίο ημερολόγιο και άρχισα να καταγράφω τις εμπειρίες μου καθημερινά. Μετά από μερικές ημέρες, κάποια μέρα, ΔΕΝ το έκανα. Αυτό αμέσως με έκανε να νιώσω ότι 'αυτό ήταν - τελείωσε. Όσο το έκανα το έκανα' κι έτσι σταμάτησα και νόμιζα ότι "απέτυχα" σ' αυτό.

Και αυτό συνέβη πολλές φορές στη ζωή μου και με πολλά άλλα και συνεχίζει να συμβαίνει.

Σήμερα το πρωί μου ήρθε μία ιδέα. Αν ξεκινήσω μία καινούργια καθημερινή πειθαρχία, και μία μέρα δεν είμαι συνεπής, δε σημαίνει ότι είμαι κακός άνθρωπος. Αναγνωρίζω ότι είμαι άνθρωπος και οι άνθρωποι είναι 'ανθρώπινοι', οπότε λέω 'κανένα πρόβλημα' και συνεχίζω από εκεί και πέρα. Άλλωστε δεν είναι φαρμακευτική αγωγή όπου αν δεν πάρω το χάπι μια μέρα, χαλάει.

"Η ζωή μας είναι μία συλλογή εμπειριών και όχι απλά το πέρασμα του χρόνου" λέει πάλι ο Jim Rohn οπότε μαθαίνω ό,τι μπορώ από κάθε εμπειρία, από κάθε πειθαρχεία και από κάθε 'παραβίαση' μίας πειρθαρχείας και συνεχίζω από εκεί και πέρα πιο δυνατός και πιο σίγουρος ότι μπορώ να δημιουργήσω τη ζωή που ξέρω ότι μπορώ να έχω για μένα, για την οικογένειά μου, για τους συνεργάτες μου και για την κοινωνία.

Και το ίδιο ισχύει και για εσένα.

Καλή σου μέρα

Σεβασμός στον ποδηλάτη

photo by Mikael

Εδώ και μερικές εβδομάδες άρχισα να χρησιμοποιώ το ποδήλατο για τις μετακινήσεις μέσα στην πόλη (Κιλκίς). Πάντα μου άρεσε το ποδήλατο απλά τα τελευταία χρόνια το είχα βάλει στην αποθήκη και μάζευε σκόνη. Οπότε είπα να το βγάλω και να αρχίσω να το χρησιμοποιώ.

Στην αρχή ξεκίνησα δοκιμαστικά. Πήγα μερικές φορές μέχρι το σπίτι των γονιών μου. Ήθελα να δω πως είναι και πως νιώθω μ' αυτό. Άρχισε να μου αρέσει και πρόσθεσα κι άλλες διαδρομές, όπως την απογευματινή βόλτα στο κέντρο, μέχρι το στούντιο και στη συνέχεια είπα να το δοκιμάσω σαν επίσημο μέσο μεταφοράς μου μέσα στην πόλη για ουσιαστικά κάθε δουλειά που δεν απαιτούσε μεταφορά μεγάλου φορτίου (πχ του γιου μου).

Πλέον όλες μου τις μετακινήσεις τις κάνω με το ποδήλατο και μ' αρέσει πολύ. Μία παιδική αγαπημένη συνήθεια επέστρεψε στη ζωή μου. Άρχισα να εξοπλίζω το ποδήλατο με κάποια πράγματα όπως κλειδαριά, στηριχτήρι (δεν είχα), βάση για παγούρι (ούτε απ' αυτό είχα), τσαντάκι (καινούργιο, γιατί το άλλο μου το κλέψανε από τις πρώτες μέρες που κυκλοφόρησα το ποδήλατο) και χθες πήρα ένα κοντέρ. Είναι ψηφιακό και μετράει ταχύτητα, δείχνει την ώρα και δείχνει πόσα χιλιόμετρα έχω κάνει. Από βδομάδα θα πάρω κάτι καινούργια πηδάλια που παρήγγειλα, μία τρόμπα και ένα φως για πίσω.

Αυτό που παρατήρησα τον λίγο καιρό που κυκλοφορώ είναι ότι πολλοί οδηγοί και πεζοί δε δίνουν καμία σημασία στο ποδήλατο και στον ποδηλάτη. Τη Δευτέρα παραλίγο να έχω 2 φορές ατύχημα. Τη μία φορά ένα τζιπάκι της αστυνομίας παραβίασε ένα στοπ και προφανώς με είδε λίγο αργά και πλακώθηκε στα φρένα (ευτυχώς τον έκοψα ότι θα την έκανε τη μ@#%$@ και πρόσεχα) και την άλλη μία γυναίκα οδηγός που ήταν παρκαρισμένη στην άκρη του δρόμου, άνοιξε την πόρτα ξαφνικά και ενώ περνούσα δίπλα από το αυτοκίνητό της - ακόμα απορώ πως τη γλίτωσα, γιατί πέρασα ξυστά μετά από ελιγμό.

Οπότε αυτό που κατάλαβα είναι ότι θα πρέπει να προσέχω ακόμα περισσότερο την οδηγική (και μη) συμπεριφορά των άλλων όταν κυκλοφορώ με το ποδήλατο. Ειδικά εδώ στο Κιλκίς που ελάχιστοι οδηγοί ανάβουν φλας όταν πρόκειται να στρίψουν, σταματούν στις διασταυρώσεις, δίνουν προτεραιότητα και μπορούν να φανταστούν ότι κυκλοφορούν ποδήλατα στις μέρες μας.

Οπότε θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα στους οδηγούς [και σε μένα μαζί]: Φίλε οδηγέ! Ναι, εσένα λέω! Όταν σταματάς στη διασταύρωση να ελέγξεις αν έρχεται κάποιος, έχε το νου σου γιατί μπορεί να έρχεται και ένα ποδήλατο το οποίο να έχει προτεραιότητα. Όταν παρκάρεις, πριν ανοίξεις την πόρτα, κοίτα από το καθρεφτάκι σου μήπως έρχεται κάποιο ποδήλατο ή μηχανάκι - θα σου πάρει μόνο 2 δευτερόλεπτα και μπορεί να σε γλιτώσει από μπελάδες και σπασμένες πόρτες και κεφάλια. Και τέλος μήπως θα ήταν καλύτερα κι εσύ να πάρεις ένα ποδήλατο και να κάνεις τις μετακινήσεις σου μέσα στην πόλη μ' αυτό; Κάθε μήνα για τις μετακινήσεις μου μέσα στην πόλη έκαιγα περίπου 20€ βενζίνη. Ένα μέτριο ποδήλατο κοστίζει 140€. Οπότε σε 7 μήνες μπορείς να κάνεις απόσβεση και να σου μείνει και το ποδήλατο. Βασικά μπορείς από κει και μετά να μετράς κέρδος αν υπολογίσεις τα χιλιόμετρα, τη φθορά, τα λάδια, τα service και όλα όσα χρειάζεται ένα αυτοκίνητο.

Κάνε τη ζωή σου (με) ποδήλατο ή κάνε μέρος της ζωής σου το ποδήλατο. Σκέψου ότι δε θα κολλάς στην κίνηση, δε θα κάνεις μισή ώρα να παρκάρεις, δε θα φοβάσαι μήπως σ'το χτυπήσουν ενώ το έχεις παρκαρισμένο και θα νιώθεις καλά που βάζεις ένα πετραδάκι στο να έχουμε πιο καθαρό αέρα.

------------------------------------------------

Τί εξοπλισμός θεωρείτε ότι είναι απαραίτητος όσοι κυκλοφορείτε με το ποδήλατο; Τί θα πρέπει να προσέχουμε όταν κυκλοφορούμε με το ποδήλατο; Έχετε near death εμπειρίες με το ποδήλατό σας;


UPDATE: Θα ήθελα να σας προσκαλέσω στην ομάδα μας στο facebook και κατ' επέκταση στον καινούργιο μας ποδηλατικό σύλλογο (Σύλλογος Φίλων Ποδηλάτου Κιλκίς) http://www.facebook.com/groups/152980798109132 Μέσω της ομάδας θα ανακοινώνονται δράσεις και ποδηλατάδες με σκοπό την προώθηση του ποδηλάτου ως μέσο μεταφοράς, ψυχαγωγίας και άθλησης.

Make My Day!!!

Μου αρέσουν πολύ κάτι κριτσίνια ολικής με ηλιόσπορο και παίρνω συχνά από το φούρνο. Στο συγκεκριμένο φούρνο λοιπόν που πηγαίνω είναι 2 κοπέλες που δουλεύουν εναλλάξ, μία κάθε φορά. Η μία είναι ευχάριστη, χαμογελαστή και με ωραίους τρόπους ενώ η άλλη είναι πάντα με τα μούτρα και είναι πολύ απόμακρη και τυπική.

Σήμερα πήγα λοιπόν εκεί και ήταν η δεύτερη (αυτή με τα μούτρα) και ήταν όπως πάντα. Την ώρα που γέμιζε τη σακούλα με τα κριτσίνια σκεφτόμουν τι να της πω για να την κάνω να γελάσει και να δω αν έχει και μια άλλη πλευρά από αυτή που δείχνει. Έκανα ένα σχόλιο για τον καιρό (γιατί παρατήρησα που είχε ρίξει ένα μπουφανάκι πάνω της) και κατευθείαν ανοίχτηκε και άρχισε να μου λέει πόσο της αρέσει η ζέστη και ότι ήθελε να πάει για μπάνιο κλπ κλπ και όλα αυτά με χαμόγελο. Μου έκανε εντύπωση το πως άλλαξε ξαφνικά.

Ένας στόχος που έχω καθημερινά είναι να αφήνω τους άλλους καλύτερα απ' ότι ήταν πριν. Απλά πολλές φορές λόγο της καθημερινότητας και των όλων αυτών που κουβαλάω στο κεφάλι μου μου διαφεύγει.

Τι μπορείτε να κάνετε για να φτιάξετε τη διάθεση κάποιου που σας εξυπηρετεί σε κάποιο μαγαζί ή ακόμα και στο τηλέφωνο;

Ορίστε μερικά παραδείγματα από πράγματα που έχω κάνει:

1) Χαμόγελο. Ένα απλό ειλικρινές χαμόγελο τις περισσότερες φορές αρκεί για να κάνεις και τον άλλο να χαμογελάσει.

2) Το όνομά τους. Αν γράφει το όνομά τους σε ταμπελάκι ή στην μπλούζα, μπορείτε να τους μιλήσετε με το όνομά τους. Άλλωστε το όνομά μας είναι ο πιο γλυκός ήχος στα αυτιά μας.

3) Κάντε ένα κομπλιμέντο Δε μιλάω για κολακεία. Μιλάω για ένα ειλικρινές κομπλιμέντο για κάτι που φοράνε, για τον τρόπο που σας εξυπηρετούν ή για το μαγαζί τους.

3 βήματα, τα για να κάνετε ένα κομπλιμέντο:

i) Πείτε τί είναι αυτό που σας αρέσει.

ii) Πείτε γιατί σας αρέσει.

iii) Κάντε μία ερώτηση σχετικά μ' αυτό.

πχ γυναίκα προς γυναίκα: "Ωραία τσάντα, ταιριάζει με τη ζώνη σου. Μπορώ να σε ρωτήσω από που την πήρες;"

άντρας προς άντρα: "Ωραίο κινητό, μ' αρέσει το χρώμα του. Είσαι ευχαριστημένος;

Δικό μου σχόλιο σε κοπέλα μου με ενημέρωνε για ένα τραπεζικό προϊόν: "Είσαι πολύ καλή σ' αυτό που κάνεις. Μου αρέσει ότι είσαι ευγενική και καθόλου πιεστική. Φαντάζομαι σε πληρώνουν περισσότερα από τους άλλους, έτσι;"

Είναι γνωστό ότι στους ανθρώπους αρέσει να μιλάνε για τον εαυτό τους. Είναι το αγαπημένο τους θέμα.

Τι κάνετε εσείς για να φτιάξετε τη μέρα ή τη διάθεση κάποιου που συναντάτε τυχαία;

Παιδικές Επιθυμίες

Υπάρχει ένα ρητό που πάει κάπως έτσι: "Δε σταματάμε να παίζουμε επειδή γερνάμε, αλλά γερνάμε επειδή σταματάμε να παίζουμε" Δεν ξέρω αν είναι ακριβώς έτσι αλλά νομίζω το πιάνετε το νόημα.

Πριν λίγες μέρες, το πρωί που ετοιμάζαμε τον Δημήτρη για τον παιδικό, ήθελε να πάρει μαζί του το καινούργιο του σπαθί που πήραμε από το πανηγύρι. Στον παιδικό όμως δεν επιτρέπουν τέτοια. Ο Δημήτρης όμως ήθελε να το πάρει μαζί του....οπότε τι κάνουμε;

Γενικά είμαι άνθρωπος που μ' αρέσει να πηγαίνω ενάντια σε πράγματα που δεν επιτρέπονται. Οπότε του είπα να το πάρει μαζί του, αλλά να το αφήσει στην τσάντα και μόλις πάω να τον πάρω το μεσημέρι θα το ξαναπάρει και συμφωνήσαμε και ήμασταν όλοι χαρούμενοι: Μπαμπάς, Δημήτρης, Παιδικός Σταθμός.

Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα τις δικές μου παιδικές επιθυμίες. Θυμάμαι όταν αγόραζα κάτι καινούργιο που μου άρεσε ήθελα να το έχω πάντα μαζί μου. Από παιχνίδι μέχρι ρούχο (εκτός από βιβλία που δεν τα πήγαινα καλά τότε). Ήθελα να το παίρνω στο σχολείο, να το έχω το βράδυ στο κρεβάτι μου, να το κουβαλάω στη βόλτα και να το έχω πάνω στο γραφείο μου όταν "διαβάζω". Φυσικά αυτό πήγαινε συνήθως ενάντια στα "πρέπει" και στο "σωστό" οπότε συναντούσα συχνά αντιδράσεις.

Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να βάζει αυτά τα όρια και στον Δημήτρη, πχ "όχι τώρα... ή Τώρα είναι ώρα να κάνουμε ... και όχι αυτό που θέλεις εσύ... ή αυτό το κάνουμε έτσι... ή δεν πρέπει να φέρεσαι έτσι... και άλλα τέτοια" αλλά μετά σκέφτομαι ότι εγώ δεν ήμουν και δεν είμαι των "πρέπει" οπότε γιατί να κάνω κάτι τέτοιο στο παιδί μου; Η απάντηση βέβαια είναι απλή: "Για το καλό του"

Μερικές παιδικές μου επιθυμίες που θα επιτρέπω στο παιδί μου αν έχει τις ίδιες:

- Να παίρνει παιχνίδια στο σχολείο

- Να κάνει ποδήλατο και το χειμώνα [Σεπτέμβριο τα ποδήλατα έμπαιναν στο υπόγειο]

- Να ζωγραφίζει τους τοίχους (αλλά στο δωμάτιό του κατά προτίμηση)

- Να τρέχει στους διαδρόμους

- Να λερώνετε όταν τρώει και όταν παίζει

- Να φοράει τα ρούχα που θέλει και όχι που 'πρέπει'

- Να αφήσει μακριά μαλλιά

- Να βάλει σκουλαρίκι

- Να κάνει τατουάζ

- ....

και άλλα που δε μου 'ρχονται τώρα. Βέβαια όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι δε θα ενοχλεί τους άλλους και θα τους σέβεται. Και επίσης δε θα τον παροτρύνω να κάνει κάποια απ' αυτά. Απλά αν είναι οι επιθυμία του δε θα είμαι αρνητικός - θα το συζητήσουμε αλλά δε θα είμαι αρνητικός.

Αν δώσουμε στα παιδιά μας σωστές βάσεις και σωστές αρχές νομίζω ότι θα τα καταφέρουν μια χαρά, όπως κι εμείς άλλωστε, έτσι δεν είναι;

---------------------------------------------

Εσείς ποιες επιθυμίες είχατε σαν παιδιά και τις οποίες έπρεπε να αναβάλλατε ή να ξεχάσετε και που θα θέλατε να δείτε να κάνουν τα παιδιά σας;

Κάντο Μόνο για Σήμερα

Λένε ότι για να αποκτήσεις μία καινούργια συνήθεια χρειάζεται να κάνεις κάτι για 21 συνεχόμενες ημέρες. Δηλαδή για τις 21 πρώτες ημέρες χρειάζεται, κατά κάποιο τρόπο, να επιβάλεις στον εαυτό σου να κάνει την καινούργια συνήθεια που θέλεις αποκτήσεις και από εκεί και μετά ουσιαστικά θα το κάνεις αυτόματα, γιατί θα έχει γίνει μία νέα συνήθεια.

Όπως παράδειγμα αν θέλεις να βουρτσίζεις τα δόντια σου 3 φορές τη μέρα αντί για 1 ή 2, χρειάζεται να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου να το κάνει 3 φορές τη μέρα για τις πρώτες 21 ημέρες. Μετά τις 21 ημέρες θα είναι εντελώς φυσικό το να βουρτσίζεις τα δόντια σου 3 φορές τη μέρα.

Δεν ξέρω αν όντως είναι έτσι και αν 'πιάνει' αυτό με τις 21 ημέρες. Σε εμένα κάποιες φορές δούλεψε κάποιες άλλες όχι. Το πρόβλημα κυρίως είναι στο να φτάσει κάποιος στις 21 συνεχόμενες ημέρες πειθαρχείας. Δηλαδή αν έχει την επιμονή να κάνει κάτι για 21 ημέρες.

Κάτι που έχω βρει ότι με βοήθησε αρκετά στο να αποκτώ μία νέα συνήθεια/πειθαρχεία είναι το Κάντο Μόνο για Σήμερα. Δε θυμάμαι που το άκουσα (ίσως από τον Brian Tracy) αλλά έχω βρει ότι είναι πολύ αποτελεσματικό. Δηλαδή θέλω να αποκτήσω μία νέα συνήθεια; Ωραία. 21 ημέρες όμως είναι πολλές. Δε χρειάζεται να το κάνω για 21 ημέρες, αρκεί όμως να το κάνω ΜΟΝΟ για ΣΗΜΕΡΑ. Αν το κάνω σήμερα θα έχω μία ολόκληρη ημέρα επιτυχίας στο ιστορικό μου. Οπότε αύριο το πρωί μπορώ να πω ξανά θα το Κάνω Μόνο για Σήμερα. Άλλωστε όλοι μπορούμε να κάνουμε κάτι Μόνο για Σήμερα.

Οπότε αν θέλετε πχ να κόψετε το κάπνισμα, πείτε "Θα το Κάνω Μόνο για Σήμερα - θα περάσω μόνο μία μέρα με καθαρά πνευμόνια." Την επόμενη μέρα κάντε το μόνο για εκείνη την ημέρα. Ή αν θέλετε να αρχίσετε να γυμνάζεστε τακτικά, μπορείτε να πείτε ότι "Βρω χρόνο να γυμναστώ μόνο για σήμερα!" ή αν θέλετε να περνάτε περισσότερο και πιο ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά σας μπορείτε να πείτε "Μόνο για Σήμερα θα παίξω με τα παιδιά μου σήμερα με κλειστή την τηλεόραση και θα αφοσιωθώ 100% στο παιχνίδι μαζί τους!"

Βρείτε τι είναι αυτό που θα θέλατε να κάνετε αλλά το αναβάλλεται ή το ξεκινάτε και το σταματάτε από την πρώτη μέρα και πείτε στον εαυτό σας "Θα το Κάνω Μόνο για Σήμερα", άλλωστε μην ξεχνάτε ότι όλοι μπορούν να κάνουν τα πάντα μόνο για σήμερα.

------------------------------------

Υπάρχουν κάποιες συνήθειες που θα θέλατε να έχετε αλλά δεν καταφέρνετε να αποκτήσετε; Έχετε δοκιμάσει άλλες τεχνικές ή κόλπα για να αποκτήσετε μία νέα καλή συνήθεια που θα μπορούσατε να μοιραστείτε στα σχόλια;

"Ο Μεγαλύτερος Πωλητής στον Κόσμο"

Εδώ και λίγες ξεκίνησα να (ξανά)διαβάζω ένα από τα πιο καταπληκτικά (κατά τη γνώμη μου) βιβλία που έχουν γραφτεί ποτέ σχετικά με την προσωπική ανάπτυξη. Είναι το βιβλίο "Ο Μεγαλύτερος Πωλητής στον Κόσμο" του Ogg Mandino (εκδόσεις Διόπτρα). Το έχω διαβάσει 'σωστά' μερικές φορές και άλλες τόσες το έχω ξεκινήσει και έχω σταματήσει κάπου στη μέση.

Το βιβλίο μπορεί να λέγεται "Ο Μεγαλύτερος ΠΩΛΗΤΗΣ στον κόσμο" αλλά δεν περιέχει ούτε τεχνικές πωλήσεων, ούτε χειρισμό αντιρρήσεων, ούτε πως να κλείνετε πωλήσεις κλπ. Αυτό που δείχνει είναι πως να γίνεις ο "Μεγαλύτερος" σε οτιδήποτε κάνεις στη ζωή σου. Ο Μεγαλύτερος πατέρας, σύζυγος, γιος, αδερφός, φίλος και φυσικά αν ασχολείσαι με πωλήσεις ή επιχειρήσεις ή αν δουλεύεις γενικά να γίνεις ο καλύτερος που μπορείς να γίνεις σε οτιδήποτε κάνεις.

Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους, άσχετα με τι ασχολείστε, γιατί είναι ένα βιβλίο που αν το διάβαζαν όλοι και εφάρμοζαν αυτά που γράφει στα "χειρόγραφά" του, τότε πιστεύω ότι ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος.

Μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία ή αν δεν το έχει το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας μπορείτε να το παραγγείλετε. Το δικό μου το αγόρασα πριν μερικά χρόνια 17€ και άξιζε κάθε cent.

---------------------------------

Το έχετε διαβάσεις εσείς; Έχετε να προτείνετε κάποιο βιβλίο που σας βοήθησε να γίνετε καλύτεροι; (γράψτε τα σχόλιά σας παρακάτω)

"Έλα Παναγιώτα...έλα να πάρεις το σκυλί"

Κάθομαι στο γραφείο και χτυπάει το τηλέφωνο:

Εγώ: Παρακαλώ;
Καλών: Έλα Παναγιώτα...;
Εγώ: Ορίστε;
Καλών: Έλα Παναγιώτα, ο Τάκης είμαι έλα να...
(τον διακόπτω)

Εγώ: Συγνώμη αλλά έχετε πάρει λάθος.
(χωρίς καν να ακούει τι του λέω συνεχίζει)
Καλών: Παναγιώτα έλα να πάρεις το σκυλί σου γιατί αυτά μαλώνουν μεταξύ τους...
Εγώ: Έχετε πάρει λάθος, δεν έχω σκυλί και δε με λένε Παναγιώτα.
Καλών: ..... ...... ..... πινκ (το έκλεισε)

Σας έχει τύχει μήπως κάτι τέτοιο; Να κάθεστε στο σπίτι σας, να χτυπάει το τηλέφωνο, να έχουν πάρει λάθος και να μη ζητάνε καν συγνώμη πριν το κλείσουν; χμμμ Εδώ στο Κιλκίς που είμαι πάντως μου έχει συμβεί κάποιες φορές και πάντα(εκτός κι αν τηλεφωνούν ακατάλληλες ώρες) διασκεδάζω με κάτι τέτοιους τύπους.

--------------------------------
Εσείς πως αντιδράτε σε παρόμοια τηλεφωνήματα; Όταν πάρετε εσείς κάπου λάθος, ζητάτε συγνώμη ή το κλείνετε μόλις καταλάβετε ότι πήρατε λάθος;

1η Ανάρτηση...Η πρωινή δροσούλα

Γεια σας και χαρά σας.

Αυτή είναι η πρώτη μου ανάρτηση για το νέο ιστολόγιο (blog) το οποίο θα έχει πιο προσωπικό χαρακτήρα και όπου θα μοιράζομαι μαζί σας καθημερινες εμπειρίες από τη ζωή μου. Δεν ξέρω αν θα ενδιαφέρει κάποιους ή όχι αλλά θα είναι ένα μέσο έκφρασης αυτών που βιώνω και του πως αισθάνομαι γι'αυτά.

Αυτή τη στιγμή που γράφω είναι Κυριακή 10:30 το πρωί, είμαι αραχτός στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, με χτυπάει ένα ελαφρύ αεράκι και απολαμβάνω την ησυχία της γειτονιάς.

Σήμερα ξυπνήσαμε πάλι νωρίς κατά τις 7μιση - είναι η ώρα που ξυπνάει κάθε μέρα ο μικρός (απορώ γιατί τα ΣΚ δεν κοιμάται πιο πολύ) - και εκμεταλλευόμενος την πρωινή δροσούλα τον πήρα και βγήκαμε βόλτα να περπατήσουμε.

Πήγαμε στο πάρκο με το συντριβάνι όπου είδαμε 2 περιστέρια να πίνουν νερό αλλά μόλις πλησιάσαμε πετάξαν μακριά. Μετά περπατήσαμε στον πεζόδρομο όπου ακουμπήσαμε όλα τα "αυτοκινητάκια", τα οποία κοιμόντουσαν ακόμα (ήταν κλειστά) και στη συνέχεια πήγαμε στην πλατεία Ελένης (σσ Ειρήνης) όπου ένας κύριος είχε κόψει σε κομμάτια και είχε πετάξει περίπου 20 ψωμιά και τσουρέκια για να φάνε τα περιστέρια. :S

Μετά γυρίσαμε σπίτι και πήραμε το πρωινό μας στο μπαλκόνι. Τώρα η Σόνια με τον μικρό είναι μέσα και βλέπουν "παιδικά" κι εγώ απολαμβάνω την πρωινή δροσούλα και την ησυχία στο μπαλκόνι.

Αυτά για τώρα. Καλή συνέχεια και καλές βουτιές σε όσους βρίσκονται ή θα βρεθούν σε μία παραλία σήμερα.

---------------------------------------

Εσείς πως περνάτε το πρωινό της Κυριακής σας;