Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

Μερικές σκέψεις...για τις συμβουλές...


Σκεφτόμουν...ποιανού συμβουλές να ακολουθώ;

Καθημερινά δεχόμαστε πολλές συμβουλές για πολλούς τομείς της ζωής μας: πώς να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, πώς να φερόμαστε στο/στη σύντροφό μας, τι να κάνουμε για να είμαστε υγιείς, τι να τρώμε, τι να μην τρώμε, τι να σκεφτόμαστε, τι να βλέπουμε και τι να διαβάζουμε, πώς να χάνουμε κιλά, πώς να κερδίζουμε χρήματα, τι καριέρα να επιλέξουμε... (η λίστα είναι ατελείωτη).

Οπότε, σκεφτόμουν ποιανού συμβουλές να ακολουθώ;

πχ. Να ακολουθώ συμβουλές για το πώς να μεγαλώνω τα παιδιά μου από κάποιον που έχει παιδιά ή από κάποιον που δεν έχει παιδιά;

Να ακολουθώ συμβουλές για να χάσω κιλά από κάποιον που είναι αδύνατος ή από κάποιον που είναι υπέρβαρος;

Να ακολουθώ συμβουλές για την καριέρα μου από κάποιον που έχει πετυχημένη καριέρα ή από κάποιον που δεν έχει πετυχημένη καριέρα;

ή μήπως δεν έχουν σημασία όλα τα παραπάνω;

Ερώτηση: Θα μπορούσε κάποιος που δεν έχει παιδιά να δώσει καλές συμβουλές ανατροφής παιδιών;
Απάντηση: Ναι.

Ερώτηση: Θα μπορούσε κάποιος υπέρβαρος να δώσει συμβουλές απώλειας βάρους;
Απάντηση: Ναι.

Ερώτηση: Θα μπορούσε κάποιος με όχι και τόσο πετυχημένη καριέρα, να δώσει συμβουλές επιτυχημένης καριέρας;
Απάντηση: Ναι.

Αυτά που εξετάζω όσον αφορά τις συμβουλές που δέχομαι είναι τα εξής:
1) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές έχουν φέρει καλά αποτελέσματα σε άτομα που τις εφάρμοσαν.
2) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές είναι σύμφωνες με τις αξίες μου.
3) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές μου φαίνονται "λογικές".
4) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές ταιριάζουν "σε εμένα".

Και μετά ίσως υιοθετήσω τις νέες ιδέες που δέχτηκα· και μάλιστα τις περισσότερες φορές τις εφαρμόζω προσαρμοσμένες σε "εμένα".

Άρα λοιπόν, απλά επειδή κάποιος δεν έχει παιδιά(δεν είναι αδύνατος, δεν είναι πετυχημένος), δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να δώσει καλές συμβουλές.

Επίσης μία άλλη τεχνική που ακολουθώ είναι, όταν βλέπω κάποιον που έχει τα αποτελέσματα που θα ήθελα να έχω κι εγώ σε έναν συγκεκριμένο τομέα της ζωής μου, τότε βλέπω πώς μπορώ να ακολουθήσω τα βήματα που έκανε για να φτάσει εκεί. Όταν βλέπω κάποιον που έχει τα αποτελέσματα που ΔΕ θέλω να έχω στη ζωή μου, τότε βλέπω ποια βήματα χρειάζεται να αποφύγω.

Όπως είχε πει και Βούδας:
"Μην πιστεύετε τίποτε, ανεξάρτητα από πού το διαβάσατε ή ποιος το είπε, ακόμα κι αν το έχω πει εγώ, αν δεν συμφωνεί με τη δική σας λογική και τον κοινό νου."
Θεόδωρος Αραμπατζής 

13 Συμβουλές για να Κάνετε Τα Παιδιά Σας Να Ακούσουν την Πρώτη Φορά


Είναι από το βιβλίο Big Book of Parenting Solutions: 101 Answers to Your Everyday Challenges and Wildest Worries. Επιλέξτε ΜΙΑ συμβουλή που ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες της οικογένειάς σας (και στο στυλ σας) και εφαρμόστε την μέχρι να γίνει συνήθεια για εσάς και το παιδί σας.

  1. Γίνετε παράδειγμα καλής ακρόασης

    Τα παιδιά δε μπορούν να γίνουν καλοί ακροατές αν δεν έχουν καλά μοντέλα να αντιγράψουν. Οπότε βεβαιωθείτε ότι θα δείξετε στα παιδιά σας τι περιμένετε από αυτά να κάνουν με το να γίνετε εσείς οι ίδιοι καλοί ακροατές. Δείξτε τους ότι ακούτε το σύντροφό σας, τους φίλους σας και το πιο σημαντικό, τα ίδια τα παιδιά. Μία παλιά έκφραση λέει ότι "έχουμε δύο αφτιά και ένα στόμα για να ακούμε διπλά απ' ό,τι μιλάμε". Ακούστε τα παιδιά σας διπλά απ' ότι τα μιλάτε! Γίνετε το παράδειγμα που θέλετε να αντιγράψουν.
  2. Αποφύγετε τις λέξεις που "σταματάνε την ακρόαση"

    Αν χρησιμοποιείτε τις εξής τρεις λέξεις "Εσύ", "Αν" και "Γιατί" στην αρχή κάθε οδηγίας που τους δίνετε, τότε συχνά κάνετε τα παιδιά, αυτόματα να μη σας ακούν. Το "Εσύ" στέλνει ένα μήνυμα ότι θα επιτεθείτε στο χαρακτήρα του παιδιού: "Εσύ το έκανες αυτό." Το "Αν" δημιουργεί έναν απειλητικό τόνο: "Αν δεν κάνεις αυτό που σου λέω..." Το "Γιατί" κάνει το παιδί να νιώθει ότι πρέπει να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του: "Γιατί δεν ακούς;" Οπότε αφαιρέστε τα "Εσύ", "Αν" και "Γιατί" από τις προτάσεις σας προς τα παιδιά σας και είναι πολύ πιθανόν ότι θα σας ακούν περισσότερο.
  3. Πρώτα την προσοχή τους και μετά μιλήστε

    Αν το παιδί σας δεν ακούει, πρώτα ζητήστε την προσοχή του και βεβαιωθείτε ότι σας κοιτάει πριν του μιλήσετε. Θα μπορούσατε να σηκώσετε απαλά το πιγούνι του για να σας κοιτάξει στα μάτια ή να κατεβείτε στο επίπεδό του ή να χρησιμοποιήσετε μία φράση για να αποκτήσετε την προσοχή του: "Σε παρακαλώ κοίτα με και άκου αυτό που θα σου πω." Επίσης μία καλή ιδέα είναι να κλείσετε την τηλεόραση ή να του ζητήσετε να αφήσει αυτό που κάνει και να σας κοιτάξει, πριν του πείτε αυτό που θέλετε.
  4. Μιλήστε κοιτώντας τα μάτια

    Ζητήστε αυτό που θέλετε όταν κοιτάζεστε στα μάτια. Είναι πιο πιθανόν να έχετε την πλήρη προσοχή των παιδιών σας.

    Μία τεχνική για να ενισχύσετε την ακρόαση είναι "πάντα να κοιτάτε το χρώμα ματιών του συνομιλητή σας!" Αυτό, όχι μόνο διδάσκει καλή στάση ακρόασης (και γλώσσα του σώματος που υποδηλώνει αυτοπεποίθηση) αλλά εξασφαλίζει ότι το παιδί σας θα ακούει προσεκτικά.
  5. Χαμηλώστε τον τόνο της φωνή σας και μιλήστε πιο αργά

    Αν φωνάζετε κάνετε τα παιδιά να κλείνονται, οπότε κάντε το αντίθετο: μιλήστε πιο απαλά, όχι πιο δυνατά.

    Προσπαθήστε να ζητήσετε αυτό που θέλετε ψιθυριστά.  Συνήθως ξαφνιάζει το παιδί σας και σταματάει αυτό που κάνει για να ακούσει. (Για τα μικρά παιδιά: ψιθυρίστε τις οδηγίες σας σε ένα αρκουδάκι. Αυτό θα κάνει το παιδάκι σας να τρέξει αμέσως να ακούσει τι είπατε!)
  6. Να είστε ξεκάθαροι

    Βεβαιωθείτε ότι λέτε στο παιδί σας αυτό που θέλετε να κάνει. Χρησιμοποιήστε διασαφηνιστικές δηλώσεις: "Σε παρακαλώ φτιάξε το κρεβάτι σου πριν βγεις έξω." ή: "Χρειάζεται να ετοιμαστείς για το σχολείο τώρα."

    Χρησιμοποιήστε τον Κανόνα των Δέκα Δευτερολέπτων: Αν δεν μπορείτε να το πείτε σε λιγότερο από δέκα δευτερόλεπτα, τότε μάλλον λέτε πολλά!
  7. Να είστε σύντομοι

    Μερικές φορές το να χρησιμοποιείτε μόνο μία λέξη είναι αρκετό: "Διάβασμα", ή "Χέρια" ή "Δόντια" (Μπορείτε να γράψετε τη λέξη σε ένα post-it και να τη βάλετε πάνω στην τηλεόραση "ΥΠΝΟ")
  8. Πείτε, μη ρωτάτε

    Μη διατυπώνετε τα αιτήματα σας με τη μορφή ερώτησης ή πρότασης. Αν θέλετε το παιδί σας να κάνει αυτό που του λέτε, μη ρωτάτε. Ο καλύτερος τρόπος για να κάνει αυτά που του λέτε είναι να δώσετε σύντομες, ξεκάθαρες οδηγίες που τελειώνουν σε "τελεία". (Πολλοί γονείς χρησιμοποιούν ερωτηματικό "Θα ήθελες να πας για ύπνο τώρα;")

    Χρησιμοποιήστε "τελεία" για να δώσετε μία απλή οδηγία. Χρησιμοποιήστε θαυμαστικό για να δώσετε έπαινο.
  9. Δραστηριοποιηθείτε

    Αν πιέζεστε από χρόνο ή το παιδί σας χρειάζεται ένα "σπρώξιμο" για να ξεκινήσει μία δραστηριότητα, μην πείτε τίποτα. Απλά πιάστε απαλά το χέρι του και πηγαίνετέ το εκεί που θέλετε να πάει.
  10. Δώστε λίγη ελευθερία

    Αν διακόπτετε ένα παιδί που είναι συγκεντρωμένο σε μία δραστηριότητα μπορεί να οδηγήσει σε αντίσταση. Αν λοιπόν δείτε ότι το παιδί σας είναι απορροφημένο με κάτι καλό (τα μαθήματά του, μία κατασκευή από Lego κλπ), να είστε λίγο ευέλικτοι. Περιμένετε μέχρι να δείτε ότι είναι λίγο λιγότερο απορροφημένο με τη συγκεκριμένη εργασία. Τότε πείτε αυτό που θέλετε να κάνει. Απλά σιγουρευτείτε ότι το παιδί σας δεν εκμεταλλεύεται την κατάσταση. Αν φαίνεται ότι είναι πραγματικά απορροφημένο με κάτι καλό, δώστε ένα χρονικό όριο: "Χρειάζομαι την προσοχή σου σε ένα λεπτό σε παρακαλώ."
  11. Να περιμένετε ότι θα συμμορφωθούν

    Αν τους δίνετε κάποιες οδηγίες δύο, τρεις ή τέσσερις φορές τότε εκπαιδεύετε το παιδί σας ότι δε χρειάζεται να προσέχει. Απλά θα επαναλαμβάνεστε. Χρησιμοποιήστε λοιπόν τις παραπάνω οδηγίες αλλά επίσης να περιμένετε από το παιδί σας να ακούσει την πρώτη φορά. Πηγαίνετε κοντά του, πείτε αυτό που θέλετε με σταθερό τόνο στη φωνή σας και μετά μην του το ξαναθυμίσετε. Αν δεν ακούσει τότε εφαρμόστε τις ... συνέπειες (δείτε παρακάτω).
  12. Χρησιμοποιήστε συνέπειες όποτε απαιτείται

    Αν είστε σίγουροι ότι το παιδί σας άκουσε αυτό που του ζητήσατε και του δώσατε οδηγίες που μπόρεσε να κατανοήσει, τότε είναι ώρα για συνέπειες. Αν δεν το κάνετε στέλνετε ένα μήνυμα στο παιδί σας ότι δε σας πειράζει να σας αγνοεί. Ένα πρώτο επίπεδο συνεπειών θα μπορούσε να είναι να πείτε αυτό που θέλετε να κάνει ακολουθώντας μία επίπτωση αν δεν το κάνει: "Αν θέλεις παραμύθι το βράδυ, σε παρακαλώ έλα τώρα." Και έρθει αργότερα, απλά πείτε με σταθερή φωνή, "Λυπάμαι, αλλά είναι αργά τώρα." Μην υποχωρήσετε ή υποκύψετε στις δικαιολογίες του παιδιού σας, του τύπου: "Δεν το άκουσα!" Μπορείτε να απαντήσετε απλά, "Ίσως την επόμενη φορά θα ακούσεις καλύτερα." Απλά να είστε συνεπείς ώστε το παιδί σας να γνωρίζει ότι περιμένετε από αυτό να σας ακούει την πρώτη φορά.
  13. Ελέγξτε την ακοή του

    Χωρίς πλάκα! Αν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας έχει επανειλημμένα προβλήματα ακρόασης - ειδικά όταν κάθεται λίγο πιο μακριά από εσάς, μην αποκλείσετε ότι μπορεί να έχει πρόβλημα με την ακοή του. Πρόβλημα από κολύμβηση, αλλεργίες, απώλεια ακοής...μιλήστε με την παιδίατρό σας.

    Να θυμάστε μία ακόμα συμβουλή: Να περνάτε λιγότερο χρόνο μπροστά σε υπολογιστές και τηλεόραση και περισσότερο χρόνο ο ένας απέναντι από τον άλλον. Το να ζητάτε από τα παιδιά σας να κάνουν κάτι είναι μία τέχνη. Ο τρόπος με τον οποίο ζητάτε επηρεάζει τον τρόπο που ανταποκρίνονται. Είναι γεγονός ότι το να μπορείτε να δίνετε οδηγίες με τέτοιο τρόπο ώστε τα παιδιά να ακούν, χρειάζεται εξάσκηση. Και το να διορθώσετε τις κακές συνήθειες ακρόασης των παιδιών σας απαιτεί χρόνο και υπομονή.